12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanığın idaresindeki ticari minibüs ile gündüz vakti, meskun mahalde tek yönlü yolda seyir halindeyken kontrollü kavşağa yaklaştığı esnada kendi yönüne hitaben kırmızı yanan ışıkta durmayarak yola devam etmesi neticesinde yeşil ışıkta geçmekte olan H.. B..'nin idaresindeki otomobile sağ ön kısımlarıyla çarpması neticesinde, minibüste bulunan 7 kişinin ve otomobilde yolcu olarak bulunan G.. B..'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, yaralananlardan sadece S.. Ş.. ve A.. D..'ın şikayetçi olduğu, diğer yaralananlarının ise şikayetçi olmadıkları olayda; yaralanan A.. P.. ile M.. T..'in ve katılanlar Saniye ile Adife'nin beyanlarında, minibüs şöförü olan sanığın, kendisi ile aynı istikamette seyreden diğer minibüs şöförü ile yarıştıklarını beyan ettileri yine sanığın da aynı hat üzerindeki başka bir minibüs şöförü ile yolcu almak için yarıştığını açıkça ifade etttiği anlaşılmakla; yukarıda izah edilen oluş karşısında, mahkemenin temel ceza tayin ederken asgari hadden uzaklaşmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.