12. Ceza Dairesi

Taksirle ölüme neden olma suçundan şüpheliler E.. Ş.., A.. A.., İ.. K.., B.. M.., E.. Y.., S.. F... N.. K.. ve K.. E.. haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/12/2014 tarihli ve 2014/104390 soruşturma, 2014/62401 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Bakırköy 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 22/01/2015 tarihli ve 2015/533 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında,

Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, soruşturma dosyası kapsamına göre Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 12/03/2014 tarihli ve 1048 karar sayılı raporunda maktulün kesin ölüm sebebinin üreterolitiazis tanısıyla yapılan laparoskopik cerrahi sırasında meydana gelen vena cava inferior yaralanması ve sonrasında gelişen komplikasyonlar sonucu olduğunun belirtilmesi karşısında, her ne kadar Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 16/04/2014 tarihli ve 1854 karar sayılı raporunda maktulün tedavisine katılan hekimlere atfedilecek kusur bulunmadığına ilişkin rapor verilmişse de, bu konuda Yüksek Sağlık Şurası da dahil olmak üzere üniversitelerin tıp fakülteleri veya eğitim veren devlet hastanelerinden de görüş alınarak soruşturmanın buna göre sonuçlandırılması gerektiği, eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği dikkate alındığında, ortada 5271 sayılı Kanun'a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun'un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle; 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uvürınca imlan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 18.03.2015 gün ve 94660652-105-34-3717-2015-10173/32150 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tevdi kılınmakla; Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamının incelenmesinden kişinin ölümünün üreterolitiazis tanısıyla yapılan laparoskopik cerrahi sırasında meydana gelen vena cava inferior yaralanması ve sonrasında gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğunun anlaşıldığı, olayda kusuru bulunanların tespiti amacıyla yazılan yazılar sonucunda Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 16/04/2014 tarihli ve 1854 karar sayılı raporunda, kişiye konulan tanının, ameliyat endikasyonu ve uygulanan tedavinin tıp kurallarına uygun olduğunun, ameliyat sırasında oluşan damar yaralanmasının bu tür ameliyatlarda dikkat ve özene rağmen gelişebilecek komplikasyonlardan olduğunun, ortaya çıkan komplikasyonların erken dönemde farkedilip gerekli tıbbi müdahalelerin yapılmış olduğunun, ameliyat sonrası dönemde uygulanan tetkik, takip ve tedavi işlemlerinin tıp kurallarına uygun olduğunun, bu sebeple de kişinin tedavisine katılan hekimlere atfedilecek kusur bulunmadığının mütalaa olunduğu, bu sebeple Bakırköy 1. Sulh Ceza Hakimliğince verilen 22/01/2015 tarihli ve 2015/533 değişik iş sayılı kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından; bu karara yönelik kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.