6. Hukuk Dairesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulü ile itirazın kaldırılmasına karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Davalılar vekilinin Aralık ayı kirası yönünden temyiz itirazlarına gelince; Davacı alacaklı 21.06.2013 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak kiracı S.. Y.. ve müteselsil kefil N.. Y.. hakkında 07.02.2014 tarihinde başlattığı haciz istekli takip talebinde;

1500.TL Ekim/2013 bakiye kira bedeli ile aylık 3.000-TL den Kasım ve Aralık ayları kira bedelleri toplam 7.500-TL nin 122,00-TL işlemiş faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir. Ödeme emrinin her iki borçluya 10.02.2014 tarihinde tebliği üzerine, borçlular süresinde verdikleri itiraz dilekçesinde borcu kabul etmediklerini beyan etmişlerdir. İtirazın kaldırılması ve tazminat talebiyle açılan iş bu davada mahkemece ödeme ispatlanamadığı gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiştir.

Takibe dayanak yapılan 21.06.2013 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı; yargılama sırasında davalı tarafından sunulan 27.12.2013 tarihli anahtar teslim tutanağı yazılı belge ve altındaki imzaya karşı çıkmayarak bu belgenin borcu sona erdiren ibra niteliğinde olmadığını belirtmiştir. Bu durumda kiralananın 27.12.2013 tarihinde tahliye edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece kira başlangıç tarihine göre Aralık kirası yönünden taraflarca kabul edilen tahliye tarihine kadar 6 günlük kiraya hükmedilmesi gerekirken Aralık ayı kirasının tamamına hükmedilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.