Esas No
E. 2015/1620
Karar No
K. 2015/2538
Karar Tarihi
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku

1. Ceza Dairesi         2015/1620 E.  ,  2015/2538 K.YARGILANMANIN YENILENMESINE AYNI HAKIM KARAR VEREMEZ.

CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 23

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 81

"İçtihat Metni"  

Sanık M. K.’ın kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2005 tarihli 2005/417-443 sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25/12/2006 tarihli 2006/3115-5995 esas-karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2014 tarihli 2005/417-443 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın keza reddine dair Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2014 tarihli ve 2014/407 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesindeki "Yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hakim aynı işte görev alamaz" şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 318/1. maddesindeki "Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, ilk kararı veren heyetin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir heyetin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği, somut olayda ise ilk kararı veren heyette yer alan mahkeme üyesi hakim D.A.E.’in yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiren heyette de yer aldığı hususu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığından söz edilerek, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza işleri Genel Müdürlüğünün 16.02.2015 tarih 94660652-105-45-0684-2015/3885/1584 sayılı istemlerine dayanılarak anılan kararın, 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2015 tarihli ve 2015/65735 sayılı tebliğnamesine bağlı dosyası dairemize gönderilmekle, okundu, gereği konuşulup, düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I- Sanık M. K.’ın, 26.08.2005 tarihinde işlemiş olduğu maktül A. G.’i kasten öldürme suçundan TCK'nun 81/1, 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin07.12.2005 tarihli, 20005/417-443 sayılı kararının Yargıtay l.Ceza Dairesinin 25.12.2006 tarihli, 2006/3115-5995 sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesinden sonra sanık tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesine ilişkin 10.04.2014 tarihli talebin reddine ilişkin Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin dosya üzerinden verdiği 11.04.2014 tarihli, 2005/417-443 sayılı ek kararına karşı sanığın yaptığı itirazı inceleyen Manisa 2.Ağır Ceza Mahkemesince 07.05.2014 tarihli 2014/407 değişik iş sayılı kararla itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.  II- Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:  5271 sayılı CMK.nun 23/3.maddesinde "yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hakim aynı işte görev alamaz", hükmü karşısında ilk hükmü veren mahkemede görev alan hakimlerin yargılamanın yenilenmesi talebi hakkında karar verip veremeyeceğine ilişkindir.  III- Hukuksal Değerlendirme: 5271 sayılı CMK.23/3.maddesindeki "yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hakim aynı işte görev alamaz" şeklindeki düzenlemeye rağmen Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2005 tarihli, 2005/417-443 sayılı, Yargıtay'ca onanarak kesinleşen kararı veren heyette yer alan üye hakim D. A.E.()’in sanık M. K.’ın yapmış olduğu yargılamanın yenilenmesi talebini inceleyerek bu talebin reddi hakkında karar verdiği anlaşılmakla; Manisa 2.Ağır Ceza Mahkemesince itirazın bu nedenle kabulü yerine, reddine karar verilmiş olması yasaya aykırı görüldüğünden,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının isteminin kabulüne ve Manisa 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2014 tarihli ve 2014/407 değişik iş sayılı kararının BOZULMASINA karar verilmesi gerekmiştir.  IV- Sonuç ve Karar:  Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden Manisa 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2014 tarihli ve 2014/407 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.  

© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog