5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan Z.. N.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R - Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yapılan araştırma ve alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1.Dava konusu taşınmaza davacı idarece kıymet takdir raporunda sulu tarım arazisi olarak patates, fasulye ve buğday münavebesine göre değer biçilmiş iken mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu ve ek raporunda ise tapudaki vasfının esas alındığı bildirilmek suretiyle çayır olarak değer biçilmiştir. 2942 sayılı Kanunun 11/f maddesine göre arazilerde, taşınmaz mal veya kaynağın kamulaştırma tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin esas alınarak değer biçileceği düzenlenmiştir.

Bu itibarla mahkemece, dava konusu taşınmaz başında, yeni bir bilirkişi heyeti ile keşif yapılıp, dava konusu taşınmazın niteliği konusundaki çelişki giderildikten sonra tespit edilecek vasfı esas alınarak belirlenecek münavebe ürünlerinin değerlendirme tarihi olan 2014 yılı resmi verileri de istenip, düzenlenecek rapora göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde değer biçen rapora göre karar verilmesi,

2.Dava konusu taşınmazın tapu kaydında, davalılardan Z.. N..'nun payı üzerindeki, hacizlerin, adı geçen davalının payına düşen kamulaştırma bedeline yansıtılmaması, Doğru görülmemiştir. Bir kısım davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan açıklanan nedenlerle hükmün H.U.M.K.

428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.