11. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.11.2009 gün ve 2009/11-164 Esas, 2009/275 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hüküm fıkrasında kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin CMK'nun 232/6. madde ve fıkrasına uygun olarak ve tereddüte mahal vermeyecek biçimde gösterilmesi gerektiği, somut olayda kanun yollarına başvuru süresinin tefhim tarihinden itibaren başlayacağı açıkça belirtilmemiş olduğundan, sanığın gerekçeli kararın 25.01.2013 tarihinde tebliği üzerine 28.01.2013 tarihli temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.