Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık A.. A..'un yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, T..

1.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.01.2008 gün ve 2007/72 Esas, 2008/7 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dava dosyası içinde bulunan T.. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2005 gün ve 2005/201 Esas, 2005/289 Karar sayılı hükmü ile sanığın 27.05.2003 tarihinde mağdure N.. A..'a tasaddiye kalkıştığından dolayı mahkümiyetine karar verildiği; kesinleşen bu dosya ile temyize gelen dava dosyasındaki olay ve beyanlar birlikte değerlendirildiğinde; her iki dosyadaki olayın benzerlik gösterdiği, dolayısıyla kesinleşen dosyadaki eylemden sonra sanığın yeniden mağdureye karşı eylemde bulunup bulunmadığı, temyize gelen davanın mükerrer açılıp açılmadığı anlaşılamadığından, mağdure ve tanıkların yeniden mahkemeye çağrılarak; kesinleşen dosyada 28.05.2003-29.12.2003 tarihleri arasında tutuklu kaldığı anlaşılan sanığın tahliye olduktan sonra mağdureye karşı yeniden cinsel nitelikte bir davranışta bulunup bulunmadığı hususunun açıklatılması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik tahkikatla yazılı şekilde hükme varılması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.