12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu olduğu ve birbirlerine karşı öncelikleri bulunmadığı; sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği, erteleme konusunda özel bir talebi bulunmadığı ve sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmiş olması karşısında, tebliğnamedeki “sanık müdafinin lehe yasa hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği halde, cezanın paraya çevrilmesi konusunda herhangi bir değerlendirmede bulunulmaması,” düşüncesiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler giderilmeden ve tanık beyanları dikkate alınmadan eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, sanığın traktöre arkadan çarptığından asli kusurlu olduğuna, sanık müdafinin ise sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.