1. Ceza Dairesi

1.A-) Katılan-sanık . müdafiinin yasal süresi içerisinde verdiği temyiz dilekçesinde hükümleri sanık sıfatıyla temyiz ettiği halde, yasal süresinden sonra verdiği gerekçeli temyiz dilekçesinde katılan-sanık sıfatıyla temyiz başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla; yasal süreden sonraki katılan sıfatıyla yaptığı temyiz başvurusunun,

B-) Sanık . müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın 20.01.2015, 13.02.2015 ve 10.02.2016 tarihli dilekçeleri ile dosyanın onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin vazgeçme nedeniyle, C-) Katılan ., sanık . hakkında genel güvenliği tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından açılan davalara katılmaya ve bu suçlardan kurulan hükümleri temyize hakkı olmadığından, vekilinin bu hükümlere yönelik temyiz talebinin, CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddiyle, inceleme sanık . mağdur .yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

2.) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . mağdur . yönelik öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan . vekilinin haksız tahrik indirimi yapılmasına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık . hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 09/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.