13. Hukuk Dairesi
13. Hukuk Dairesi 2015/12510 E. , 2015/14985 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulün kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, bu sırada davalı banka tarafından dosya masrafı adı altında 2300,00 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek, 2300,00 TL nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 1975,00 TL nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2.Davacı davalı bankadan kullandığı kredi nedeni ile yapılan kesintilerin iadesini istemiş olup mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş,reddedilen miktar üzerinden davalı lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT nin 12. maddesinde “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile degerlendirilebiliyor ise avukailık ücreti davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin İkinci Kısmında helirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmü düzenlenmiştir. Davada, kısmen reddedilen kısım 425,00 TL olduğuna göre davalı yan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HMK’nun 370/2 maddesi hükmü gereğidir.