14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureler ile tanık ...’nın soruşturma ve kovuşturma evrelerindeki anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, mağdureleri tanık ...’nin evine götürdükleri, ancak ...’nin mağdureleri evinde istememesi nedeniyle hakkında atılı suçtan kurulan mahkûmiyet hükümleri temyiz incelemesi neticesinde kesinleşen sanık ... tarafından eve ikinci bir aracın getirildiği, mağdurelerin ayrı ayrı araçlarla başka bir yere götürülmek üzere evden çıkartıldıkları sırada, tanık ...’nın aracını görünce sanıkların engel olma imkânı bulamadan hızla ...’nın aracına binerek olay yerinden uzaklaştıkları ve bu şekilde gelişen olayda mağdurelerin sanıkların rızası ile serbest bırakılmadıkları anlaşıldığından, tebliğnamedeki 5237 sayılı TCK’nın 110. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması hususunda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.