14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mağdure beyanı ile dosya içeriğine göre; sanığın 09.04.2015 tarihinde mağdureyi elinden ve kolundan tutarak kendisine doğru çekip öpmeye ve gögüslerine dokunmaya çalıştığı sırada tanıkların gelmesi nedeniyle eylemini tamamlayamadığı ve olay sırasında mağdureyi tutma hareketinin ise cinsel tatmin amacına yönelik olmadığı anlaşıldığından, daha önceki tarihlerde de mağdureye yönelik benzer eylemlerde bulunduğu sabit olan sanığın eyleminin zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçuna teşebbüs olduğu gözetilmeden yazılı şekilde suçun tamamlandığı kabul edilerek hüküm kurulması neticesinde fazla ceza tayini,

Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.