17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü: -K A R A R- 6100 Sayılı HMK'nin geçici 3.maddesi delaletiyle, mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 01.01.2007 tarihinden itibaren 1.170,00 TL'sına çıkarılmıştır.

Davacı vekili 1.230,41 TL tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş; mahkemece davanın kısmen kabulü ile 289,33 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Buna göre davanın reddedilen kısmı 941,08 TL kabul edilen kısmı 289,33 TL olup hüküm taraflar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemi hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Mahkeme hükmü davanın kabul ve reddedilen kısımlarına göre taraflar yönünden kesin niteliktedir. Davacı yönünden davanın reddedilen kısmına göre hüküm kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz istemi ile asıl temyiz istemine sıkı sıkıya bağlı olan davalılar ... ve ...'ın katılma yolu ile temyiz talebinin de reddine karar vermek gerekmiştir.