2. Ceza Dairesi

5271 sayılı CMK’nın 42.maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce karar verilmesi gerekip, öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiğinden, mahkemenin eski hale getirme isteminin reddine dair 31.07.2013 günlü ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10.maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Yokluğunda verilen karar, sanığın sorguda bildirdiği “....” adresi yerine “... ....” adresine tebliğe gönderildiği, tanınmadığı için iade edilmesi üzerine farklı adres olan mernis adresine çıkartılan tebligatın, Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince muhtar imzasına tebliğ edildiği, ancak tebligat evrakının muhtara bırakıldığına dair ihbarnamenin gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırılmaması karşısında, yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz ve 31.07.2013 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek, sanığın aynı tarihli eski hale getirme isteminin kabulü ile yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.