17. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa kararın 18/06/2014 tarihinde tefhim edildiği, sanığın 28/01/2015 tarihli temyiz isteminin mahkemece, 02/02/2015 gün ve 2014/191 -2014/383 sayılı ek kararı ile reddine karar verildiği, bu kararın da sanığa 04/02/2015 tarihinde cezaevinde tebliğ edilmesi üzerine sanığın tebliğden itibaren 1 haftalık süre geçtikten sonra 23/03/2015 tarihinde temyiz ettiği ancak anılan ek kararın hüküm fıkrasında, yasa yolu merciinin gösterilmediği ve bu haliyle yasa yolu açıklamasının T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı ve aynı zamanda 5271 sayılı CMK’nın 35/3. maddesi uyarınca tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan sanığa kararın okunup anlatılması gerektiği halde sadece kararın tebliği ile yetinildiği bu haliyle 04/02/2015 tarihinde yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşıldığından; ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkeme kararının 18/06/2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tefhim edildiği ve sanığın kararı CMUK'nun 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 26/01/2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, dosya içeriğine ve gerekçeye göre, temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 02/02/2015 gün ve 2014/191 Esas, 2014/383 Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.