2. Ceza Dairesi

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ......’in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 492/1, 522, 59/2 ve 2253 sayılı Çocuk Mahkemelerinin Kuruluşu, Görev ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 12/2. maddeleri uyarınca 3 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 15/12/2009 tarihli ve 2009/574 esas, 2009/553 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, deneme süresi içerisinde sanığın kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 492/1, 522, 59/2 ve 2253 sayılı Çocuk Mahkemelerinin Kuruluşu, Görev ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 12/2. maddeleri uyarınca 3 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2014 tarihli ve 2013/335 esas, 2014/72 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23/11/2015 gün ve 2014-E.24315/77051 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/12/2015 gün ve 2015/388548 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1.647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4/2. maddesinde yer alan, “Suç tarihinden önce, para cezasına veya tedbire çevrilmiş olsa dahi, hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edilmemiş olanlar hakkında, hükmolunan otuz güne kadar (otuz gün dahil) hürriyeti bağlayıcı cezalarla, suç tarihinde 18 yaşını ikmal etmemiş olanların mahkum edildikleri kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezalar yukarıki bentlerde yazılı ceza veya tedbirlerden birine çevrilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, suçun işlendiği tarih itibarıyla 18 yaşını ikmal etmeyen ve adli sicil kaydına göre, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2......Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2015 tarihli ve 2004/258 esas, 2005/129 sayılı mahkumiyet kararı ile zamanaşımının kesilmesinden sonra işlemeye başlayan zamanaşımının, mezkur hükmün Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03/12/2008 tarihli ve 2007/16710 esas, 2008/23044 sayılı kararı ile bozulmasından sonra, 15/12/2009 tarihli ve 2009/574 esas, 2009/553 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08/02/2010 tarihinde durduğu ve bu arada 4 yıl 8 ay 21 gün sürenin geçtiği, sanığın ikinci suçu işlediği 19/08/2010 tarihinde tekrar işlemeye başladığı, bu kez hükmün açıklandığı 04/03/2014 tarihinde kesildiği bu esnada 1 yıl 6 ay 15 gün süre geçtiği dikkate alındığında, toplam 6 yıl 3 ay 15 gün süre geçtiği, mahkemece ilk hükmün verildiği 17/05/2005 ve 04/03/2014 tarihleri arasında, zamanaşımının durduğu 08/02/2010 ve 19/08/2010 tarihleri arasındaki süre çıkarıldığında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4. maddesinde belirtilen5 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu cihetle, davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19/01/2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararının, “Ceza Daireleri Ortak Hükümler” kısmında, bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderilen işlerden geri gelenlere ilgili dairenin bakacağı öngörülmüş olup, Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 15.09.2015 tarih ve 2015/13872-13699 sayılı kararı ile yapılan inceleme sırasında, dairece tespit edilen başka bir hukuka aykırılık nedeniyle kanun yararına bozma isteminin genişletilmesi yönünde, Adalet Bakanlığına ihbarda bulunulduğu belirlenmekle, sehven dairemize gönderildiği anlaşılan dosyanın, daha önce inceleme yaparak ihbarda bulunan Yargıtay 13. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.