3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1.Aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların aynı müdafiye vekalet vermeleri karşısında savunma haklarının kısıtlanması,

2.Sanık ...' in kızı ve aynı zamanda sanık ...' ın kardeşi olan tanık ... ile katılanın olay tarihinde evli olması, katılanın eşini dövmeye kalkması üzerine olay yerine gelen sanıklara katılanın hakaret ettiğinin beyan edilmesi karşısında ilk haksız hareketin kimden kaynaklığının tespit edilip edilemeyeceği araştırılarak sonucuna göre Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı uyarınca sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK' nın 29/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 

3.Mahkemece dinlenen tanık ...'' in beyanında tarafların kavga ettiklerini gördüğünü ancak sanıkların katılana vurduklarını görmediğini beyan etmek suretiyle çelişkili beyanda bulunması, sanık ...' in üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, katılanın 12.06.2008 tarihinde kollukta alınan beyanında olay günü merdivende beklediği esnada sanıkların geldiğini, sanık ...' ın yanında getirdiği demirle vurarak diğer sanık ...' in ise olay anında yerden aldığı taşı atmak suretiyle kendisine saldırdıklarını belirtmesine karşın... Asliye Ceza Mahkemesinde talimatla alınan 02.03.2011 tarihli beyanında sanıkların eve geldiğini, kapıyı açtığını akabinde sanıkların saldırdığını beyan etmesi suretiyle katılan beyanlarının çelişkili olması ve ... Devlet Hastanesince tanzim olunan 06.10.2010 tarihli belgede belirtildiği üzere katılanın tedavi evraklarının yapılan incelemesi sonucunda katılanın karnına herhangi bir darbe almadığının anlaşılması karşısında mahkemece tanıkların ve katılanın olaya ilişkin detaylı beyanları alınarak sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde üzerlerine atılı suçu işleyip işlemediklerinin araştırılıp sanıkların hangi gerekçe ile iştirak halinde üzerlerine atılı suçu işledikleri belirtilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

4.Katılanı hayati tehlike geçirecek ve hayati fonksiyonlara etkisi ağır (4) dereceden olacak şekilde birden fazla niteklikli hal ihlali ile yaralayan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK' nın 86/1. maddesince temel cezaya hükmedilirken TCK' nın 3. maddesince meydana gelen tehlikenin ağırlığı ile orantılı bir biçimde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyerek TCK' nın 86/1. maddesince yazılı şekilde temel cezaya hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini,

5.Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK' nın 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında TCK' nın 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK' nın 326/son maddesince sanıkların kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme uygun BOZULMASINA, 21.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.