2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından nafakaların ve tazminatların miktarı, çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin süresi yönünden; davalı erkek tarafından ise; kusur belirlenmesi, tazminatlar, nafakalar, çocukla kurulan kişisel süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle her ne kadar davalı erkeğin eşine karşı küfür ve hakaret eyleminde bulunduğu kusur olarak yüklenmiş ise de bu eylemlerin ispatlanmamış olduğu ancak erkeğin diğer kusurlarına göre de ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkek ve davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3.Davacı kadın dava dilekçesinde maddi ve manevi tazminat taleplerinin bulunmadığına ilişkin beyanı feragat niteliğindedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 311. maddesi uyarınca feragat kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. Feragatten dönülemez. Bu husus gözetilmeden davacı kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.