14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay günü sanığın yolda gördüğü yirmialtı yaşındaki katılanın yanından geçtiği sırada ani hareketle kalçasına dokunması şeklindeki eyleminin 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinin ikinci cümlesinde tanımlanıp sarkıntılık düzeyinde kalan basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve gerçekleştirilen kanun değişikliğiyle anılan fiil için öngörülen cezanın alt sınırında herhangi bir düzenleme yapılmayıp mahkemece asgari hadden ceza tayin edilmesi karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mahkemece TCK'nın 102/1. maddesi gereğince neticeten 2 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda aynı maddenin altıncı bendindeki koşullar ile 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesine göre erteleme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin gerekçeli hükümde tartışılıp değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve aşamalarda alınan beyanlarında suçu kabul edip pişman olduğunu beyan eden, herhangi bir adli sicil kaydı ile dosyaya yansıyan olumsuz kişiliği de bulunmayan sanık hakkında “cezanın miktarı dikkate alınarak şartların oluşmadığı” şeklindeki kanuni olmayan yetersiz gerekçeyle anılan maddelerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.