17. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Katılanın evinde misafir olarak bulunan sanığın, evin hizmetlisi ...'in alkolün etkisiyle uyumasını fırsat bilerek, katılanın mülkiyetinde, ...'in zilyetliğinde bulunan aracın anahtarını, ...'in başucundan alarak, evin önünde park halindeki aracı alıp ayrıldıktan sonra, 04.00 sıralarında yanında bulunan arkadaşı ile birlikte kaza yapması şeklinde gerçekleşen olayda, tanık ...'in, sanığın kendisinden habersiz anahtarı alıp kaza yaptığına ilişkin beyanı, sanığın araç ile seyir halinde iken yaptığı kaza neticesinde aracın pert olduğu ve sanığın hastaneye kaldırılması üzerine aracın ruhsat sahibine hasarlı bir şekilde iade edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek, aracın geri verilmek üzere alındığının ve iade amacının araç alınırken mevcut olduğuna ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanmadan yazılı şekilde TCK'nın 146. maddesinden hüküm kurulması,

2.Kabule göre de;

a)Sanığın haksız bir şekilde ele geçirdiği anahtar ile katılana ait aracı bulunduğu yerden alması şeklinde gerçekleşen eylemi TCK'nın 142/2-d maddesine uymasına rağmen TCK'nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

b)Suça konu aracın değerine göre TCK'nın 61. maddesine göre artırım yapılması,

c)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.