23. Ceza Dairesi

Sanık ...’a gıyabında verilen hükmün 03.10.2012 tarihinde tebliğ edildiği ve temyiz dilekçesinin 09.10.2012 tarihinde havale edilerek mahkemesine gönderildiğinin anlaşılması karşısında temyizin süresinde olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki temyiz isteminin süre yönünden reddine dair düşünceye iştirak edilmeden yapılan incelemede;

19.11.2007 tarihinde müşteki ...’un işlettiği Menekşe Kuyumculuk isimli işyerine, 22.11.2007 tarihinde ise müşteki ...’un işletmiş olduğu Oba Kuyumcu isimli işyerine gelen sanık ...’ın, sanık ...’dan aldığı sahte altın zincirleri, gerçek altın olarak beyan edip müştekilere sattığı ve bedellerini aldığı, sanığın başka bir kuyumcu dükkanında benzer bir eylemde bulunmaya çalışırken yakalandığı, olayı öğrenen müştekilerin sanık ...’yi teşhis ettikleri ve satın aldıkları zincirlerin sahte olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan olayda, Sanık savunmaları, müşteki ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı itibariyle; sanıkların üzerine atılı suçların sabit olduğu yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararına göre uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.