23. Ceza Dairesi

Sanığın katılanlara... Bakanlığında çalıştığını, istemeleri halinde kendilerini de bu kamuda işe sokabileceğini söyleyerek katılanlardan haksız menfaat temin ettiğinin ve bu şekilde üzerine atılı “dolandırıcılık” suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, zira katılanlar tarafından gönderilen parayı daha önceden tanışmış olduğu, kendisine ve katılanlara kamuda iş bulabileceğini vaat eden, ancak açık adresini bilmediği .... isimli kişiye teslim ettiğini, bu kişinin kendisinden de iş bulma vaadiyle 1.500 TL para aldığını beyan ettiği tespit edilmiş ise de, katılanların ifadelerinde ısrarla kendilerinden iş bulma vaadiyle evrak ve dosya masrafı adı altında para isteyen ve alan kişinin bizzat sanık olduğunu ve sanığın paraları aldıktan sonra telefonlarına cevap vermeyerek ortadan kaybolduğunu beyan etmeleri, sanığın da savunmalarında katılanlar tarafından ... aracılığı ile ... isimli işi adına gönderilen paraları bizzat kendisinin çektiğini kabul etmesi karşısında; aynı anda muhatap olduğu ve aynı hileli sözlerle kandırdığı katılanlardan iş bulma vaadi ile katılanlardan değişik zamanlarda haksız menfaat temin eden sanığın sübuta eren eyleminin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.06.2010 tarih ve 110/161 sayılı kararı uyarınca 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 43/1-2 maddelerinde karşılığını bulan “zincirleme dolandırıcılık” suçunu oluşturacağı ve bu suçtan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde atılı suçtan beraatine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.