23. Ceza Dairesi

Sanığın, evrakı yaşı nedeniyle tefrik edilip hakkında aynı olaydan dolayı kamu davası açılmış olan ve sosyal güvencesi bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'e kimliğini vererek tedavi olmasını sağladığı, bu şekilde katılan kurum zararına nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edildiği olayda, Katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz istemlerinin reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği, "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ve sanığın sorgusu yapılmadan, suça sürüklenen çocuk ...'in sağlık sorunları sebebiyle zaruret halinde bulunduğu ve sanığın eyleminin TCK'nın 25/2. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle CMK'nın 223/3-b maddesi uyarınca yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.