14. Ceza Dairesi

HÜKÜM : Sanık ...'ün beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, sanık ...'nin atılı suçtan beraatine

İlk derece mahkesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyizinin bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü: Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 26.05.1995 doğumlu olup beyanının alındığı 02.02.2012 tarihli duruşmada onbeş yaşını tamamlayan mağdurenin sanıklardan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, yaşı nedeniyle tayin edilen vekilin kurulan hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi ve hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.