14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekili ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Tüm dosya içeriğine göre; mağdure ile ailesinin, mağdurenin babası İshak'ın üvey babası olan sanığın evinde misafir olarak kaldıkları dönemde olay günü başka bir eve taziyeye gittikleri sırada sanığın mağdureye bakacağını söylemesi üzerine onu evde bırakarak gitmelerinin ardından sanığın mağdureye karşı nitelikli cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, mağdure üzerindeki koruma ve gözetim yükümlülüğünü ihlal etmek suretiyle atlı suçu işlemesi nedeniyle TCK'nın 103/2. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın koşulları oluştuğu halde aynı Kanunun 103/3. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması sonucunda eksik ceza tayini, Kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümlerden sonra 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/150 Esas, 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.