23. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ile katılanın ...'da bir çay ocağında tanıştıkları, katılanın devlet dairesinde işe girmek istediğini, ancak bunun zor olduğunu söyleyince sanığın ...'da Sağlık Bakanlığında üst yöneticilerden tanıdıkları olduğunu, kendisinin de sağlık memuru olarak işe girdiğini, 15.000-20.000 TL karşılığında işe girilebileceğini ve yardım edebileceğini söylediği, katılanın “o kadar param yok” demesi üzerine sanığın “...'ya tayin işim için gittiğimde görüşüp döneceğim” dediği, katılanı daha sonra telefonla aradığında 8.500 TL'ye işe girebileceğini söylediği, katılanın da kabul edip 03.12.2008 tarihinde sanığa 1.000 TL banka havalesi gönderdiği, sanığın tekrar para istemesi üzerine katılanın ayrı tarihlerde iki defa annesinin bileziğini bozdurup toplam 3.000 TL'yi sanığa elden verdiği, bir süre sonra sanığın işe başlama kağıdının hazır olduğunu söyleyip karşılığında 1.000 TL istediği, buluştuklarında katılanın parayı verip zarf içindeki “...n, Müsteşar, Bakan A” imzalı ve katılanın atanmasına mani halinin bulunmadığına ilişkin evrakı aldığı, sanığın katılana evrakı... Valiliğine götürmesini söylediği, katılanın valiliğe gittiğinde yazının sahte olduğunu öğrendiği ve yapılan araştırmada yazının Sağlık Bakanlığı tarafından düzenlenmediği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.