3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1.Katılan sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan sanık ... ile müdafiinin yüzüne karşı 08/09/2015 tarihinde tefhim olunan hükmün, yasal süresinden sonra 16/09/2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin 17/09/2015 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan sanık müdafiinin bu karara yönelik itirazının 1412 sayılı CMUK'un 315/2. maddesi gereğince reddi ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA,

2.Sanıklar ... müdafii ve ...'nin temyiz taleplerinin incelenmesinde; Katılan sanıklar ... ve ...'nin temyiz dilekçeleri içeriğinden haklarında verilen mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede, Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak; 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse,

Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, 2 ve 3 numaralı hükümlerin TCK'nin 52/4. maddesinin uygulandığı paragraflarından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine," ibarelerinin çıkartılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.