20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R

Kadastro sırasında... Köyü 434 ada 2, 3, 4, 5 ve 7 parsel sayılı sırasıyla 943,88 m², 174,05 m², 2067,29 m², 67,10 m² ve 2646,31 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, fındık bahçesi niteliği ile belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 4 ve 5 parseller ..., 2 parsel ..., 3 parsel ..., 7 parsel ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazların orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece; 2, 3, 4 ve 7 parsellere yönelik davanın kabulüne, 5 parsele yönelik davanın reddine ve dava konusu 434 ada 2, 3, 4 ve 7 parsellerin tesbitlerinin iptali ile orman niteliğinde Hazine, 434 ada 5 parselin ise tesbit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından 434 ada 5 parsele; davalı ... tarafından 434 ada 2 parsele yönelik olarak temyiz edilmiştir. Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 434 ada 5 parselin orman sayılmayan, 434 ada 2 parselin orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince temyiz eden davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine 21/01/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.