5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R – Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Mahkemece 20.06.2014 tarihinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz üzerindeki fidanların 2-3 yaş aralığında olduğunun tespit edildiği, mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan fidanların 6495 sayılı Yasanın 27.maddesi ile Kamulaştırma Kanununun 25.maddesine eklenen son fıkra uyarınca yapılan ilanın askıdan indirildiği 24/09/2013 tarihinden önce dikildiği hususu tartışmasız olup, bu fıkranın somut olayımızda uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Kamulaştırma Kanununun 25/1 ve 2.maddelerine göre kamulaştırılan taşınmazın mülkiyetinin idareye geçmesi mahkemece verilen tescil kararı ile olur ve tescil tarihine kadar taşınmaz üzerine dikilen ağaç ve tesis edilen yapıların bedellerine hükmedilmesi gerekir. Bu durumda, dava konusu taşınmaz üzerindeki fidanların adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, değerinin tesbit edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile fidan bedellerine hükmedilmemesi, Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.