6. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık hakkında, yakınan ...'e yönelik hırsızlık suçundan, yakınan ...'a yönelik hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde: Sanık hakkında, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinin uygulanması sırasında sevk maddesinin “151/1” şeklinde hatalı gösterilmesi yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen üç suç ortağı ile birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılmasına karşın, sanık hakkında bu suçtan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...'nün temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında, yakınan ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2014 gün ve 2013/2-686 esas ve 2014/19 karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere, hırsızlık suçunun konusunu, çalınmak istenen aracın kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında araca verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı biçimde hükümlülük kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.