6. Ceza Dairesi

2.Sanık ... hakkında 14/01/2011 tarihli ek karar ile daha önce kesinleşen 4 ay hapis cezasının TCK'nın 50/6. maddesi gereğince aynen infazına Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece 20.04.2011 gün ve 2010/194 Esas ve 2011/249 Karar sayılı ilamı ile hükümlü ... hakkında; sonuç olarak hapis cezasının yarısı olan “2 ay süre ile” hükümlü ... hakkında da; sonuç olarak “3 ay süre ile” internet kafelere ve oyun salonlarına gitmekten yaksaklanma tedbiri kararı verildiği ve temyiz edilmeden kesinleştiği, hükümlülerin bu tedbire uymadığının Sakarya Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünün 27.09.2011 tarihli yazıları ile ihbar edilmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.09.2011 günlü yazılarıyla Mahkemeden 5237 sayılı TCY'nin 50/6. maddesi uyarınca ek karar isteminde bulunulduğu, mahkemece, seçenek yaptırıma çevrilen hapis cezaları olan hükümlü ... hakkında; “4 ay” hükümlü ... hakkında da; “5 ay 10 gün” hapis cezalarının aynen infazına hükmedildiği ve bu kararın hükümlüler tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 101/3. maddesi gereğince verilen karar itiraz kanun yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığı, Sakarya Çocuk Mahkemesi’nin 14-19.10.2011 tarih ve 2010/194 Esas ve 2011/249 sayılı ek kararlarında “temyiz yasa yolunun açık olduğu” belirtilmiş ise de, ceza yargılamasında yasa yolunun, yasa sistematiği ve normları dikkate alınarak belirlenmesi gerektiği, yasanın öngörmediği bir istisnayı yargı kararı ile yaratmanın mümkün olmadığı ve yasa yolunu temyiz olarak değiştiremeyeceği anlaşılmakla; itiraz yasa yoluna tabi olan kararla ilgili olarak, 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.