8. Ceza Dairesi

TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası gereğince tayin edilen hapis cezası ve adli para cezasının bir bütün olarak hükmü oluşturduğu ve temyiz edildiği, hükmün bölü nemeyeceği gözetilmeden, adli para cezasının kesin olduğundan bahisle sadece adli para cezası yönünden verilen 01.12.2010 tarihli temyiz isteminin reddi kararının hukuki de ğerden yoksun olduğu anlaşılmakla, hükmün bir bütün olarak incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübuta ermediğine ve su çun unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi ne, ancak: 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve rilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılmak suretiyle sair yön leri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.