10. Ceza Dairesi

Yokluğunda verilen 23.02.2011 tarih ve 2010/335 esas, 2011/340 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının, gerekçeli kararın sanığa askerliğini yapmakta olduğu halde sivil ikametgah adresinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğinin geçersiz olmasından dolayı kesinleşmemiş ve bu nedenle 25.01.2012 tarih ve 2011/2113 esas, 2012/143 karar sayılı mahkûmiyet hükmünün hukuki değerden yoksun olması nedeniyle, sanığın 30.01.2012 tarihli temyiz dilekçesinin 23.02.2011 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik kararına yönelik öğrenme üzerine ve süresinde temyiz isteği niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan değerlendirmede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 20.03.2012 tarih ve 2011/785-/2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı,

TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.