11. Ceza Dairesi

02.07.2010 tarihli iddianameyle sanık hakkında "hırsızlık ve mühür bozma" suçlarından kamu davaları açılıp, mahkemece 17.02.2011 gün ve 2010/332 Esas, 2011/86 sayılı kararla her iki suçtan beraat kararları verildiği, kararların katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2012 günlü iade kararı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca sadece hırsızlık suçundan yeniden değerlendirme yapılması için dosyanın mahkemesine iade edildiği cihetle, iade kararından sonra mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında "mühür bozma" suçundan verilen 18.07.2012 gün 2012/745 Esas sayılı kararın hukuki değerden yoksun olduğu, katılan vekilinin 18.07.2012 tarihli karara yönelik temyizinin de olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin mühür bozma suçundan 17.02.2011 günlü ilk karara yönelik temyizine göre yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.