11. Ceza Dairesi

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2011/9-88 Esas, 2011/116 Karar numaralı 07.06.2011 tarihli kararında da açıklandığı üzere kesin olarak verilen adli para cezalarının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesi uyarınca tekerrüre esas oluşturmayacağı gözetilmeden sanık hakkında Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1583 Esas 2010/474 Karar sayılı ilamı ile kesin olarak verilen 1.000,00 TL para cezasının tekerrüre esas alınması,

2.5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, maddede yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53 ve 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak 53. maddenin yerine, “5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, maddede yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.