12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriği ve mahkemenin kabulüne göre; tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren sanığın eyleminde;

TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmolunan 2 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilip çevrilmeyeceği tartışılmamış ise de; sanığın hakkında mahkumiyet hükmü kurulması halinde, hükmolunacak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi veya ertelenmesine yönelik isteminin olmadığı ve TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisinin de kişiselleştirme kurumu olup, birbirlerine karşı önceliklerinin bulunmadığı dikkate alındığında, sanık hakkında hükmolunan sonuç hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmiş olması nedeniyle, sonuca etkili görülmeyen bu husus bozma sebebi sayılmamış; bu itibarla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusur oranına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.10.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. MUHALEFET ŞERHİ:

Katılan-sanık ...'ın 24.08.2011 tarihli kolluk ifadesine göre; olay tarihinde 4 yaşında olan oğlunun peşinden elini tutmadan koşarak karşıya geçmek istediğini, sanığın aracının oğluna çarptığını beyan etmesi, olay yeri kaza tespit tutanağına göre çarpmadan önce fren izi olmaması, çarpma noktası ile sanığın durduğu yer arasındaki mesafenin 8 metre olması karşısında; sanığın kusursuz olduğu ve mahkumiyet hükmünün bozulması düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.