12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, katılan-sanığın beraat kararının hatalı olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmemesi gerektiğine ve TCK'nın 22/6 maddesinin uygulanma koşulları oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun dairemizce de benimsenen 07.07.2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "suç işleme kastı" gerekçelerine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; temel cezanın tayini sırasında gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hükmün 2. bendindeki “sanığın suç işleme kastı” ibarelerinin gerekçeden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.