12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki tır ile gündüz vakti, tek yönlü yolda, çekici üzerinde taşıdığı demirlerin, yolun her iki tarafına doğru 160 cm taşacak şekilde yüklenmek suretiyle seyri sırasında, demirlerin yaya kaldırımı kenarında yürümekte olan iki kişiye çarptığı, şikayetçi olan bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; araçtan yola sarkan demirlerin yaralanma ve ölümlere yol açabileceğinin sanık tarafından da öngörülmesi gereken bir husus olduğu, buna rağmen sanığın bu riski göze aldığı anlaşıldığından sanığın neticeyi öngördüğü ama istemediğinin, bu nedenle de olayda bilinçli taksirin koşullarının oluşması sebebiyle sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; yine dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.