12. Ceza Dairesi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davaya dayanak olan Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/64 Esas - 2008/234 Karar sayılı beraat hükmünün, 01.12.2008 tarihinde davacının (sanığın) müdafinin yüzüne karşı verildiği, bu karara karşı davacı tarafından temyiz yoluna gidilmediği gibi davacı aleyhine temyiz yoluna da gidilmediğinin anlaşılmasının karşısında davacı açısından hükmün kesinleşme tarihinin 09.12.2008 olarak kabulüyle yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, dava dosyası incelendiğinde beraat hükmünün kesinleştiğinin davacıya tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmadığı ancak tazminat davasına dayanak teşkil eden beraat hükmünün 09.12.2008 tarihinde kesinleştiğinin davanın ise 02.05.2011 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş,

CMK’nın 324/2. maddesine aykırı olacak şekilde yargılama giderleri konusunda hüküm kurulmaması temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin eksik incelemeye ilşkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.