1. Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, müdafii tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde temyiz edildiği, daha sonra sanığın 19/11/2015, 20/11/2015 tarihinde Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla gönderdiği dilekçelerinde "dosyanın onanmasını" talep ettiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, "cezanın onaylanması" talebinin temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilerek, katılan ... vekilinin talebi üzerine ve re'sen yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin haksız tahrikin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18/01/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.