13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken TCK nın 142/1-b ve 143. maddelerinin uygulanması sonucu 2 yıl 4 ay olarak belirlenen hapis cezasından, TCK nın 145. maddesi uyarınca 5/7 oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocuğun, 7 ay 29 gün yerine 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, aynı Yasanın 168/1, 31/3 ve 62. maddelerinin uygulanması sonucu yapılan indirim oranlarının da hatalı şekilde hesaplanması suretiyle neticeten 1 ay 13 gün hapis cezası yerine 1 ay 24 gün hapis cezası ile mahkumiyetine ve hatalı şekilde hesaplanan 1 ay 24 gün hapis cezası üzerinden hesaplanan 1.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayin edilmiş ise de müştekinin beyanına göre işyerinden 100-150 TL bozuk para ile 12 adet sigara çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suç tarihindeki paranın satın alım gücü ve ekonomik şartlar gözetildiğinde çalınan eşyaların değeri az olmadığı ve bu nedenle koşulları oluşmadığı halde TCK nın 145. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmiş olmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas,2008/43 sayılı kararı ışığında, suça sürüklenen çocuğun yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağının anlaşılması karşısında neticeten 860 TL yerine 1.080 TL adli para ceza ile cezalandırılmasına yönelik olarak fazla ceza tayini atıfet kuralı uyarınca bozma nedeni yapılmamış; suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 168. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması sonuca etkili görülmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasına göre suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına'' ilişkin bölümün çıkarılması ile eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.