12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... yönetimindeki istiap haddini aşacak şekilde yüklü kargo kamyonu ile seyrederken kavşak öncesindeki olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve durduramadığı aracının sol tekerlerini orta refüje çıkarıp, bu sırada, karşı istikametten, tek yönlü olan kavşak düzenlemesinde, orta refüj kenarından, ters yönde gelmekte olan katılan sanık ...'in kullandığı ve arkasında yolcu olarak kızı ...'nın bulunduğu bisiklete çarptığı olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, mahkemenin kabulü ve oluşa göre sanığın eşit kusurlu oluşu ve bir kişinin ölümü ve bir kişinin hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı hayati fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek şekilde yaralandığı gözetilerek, asgari sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza tayini yerine, yazılı şekilde ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış olup, mahkemece sanığın kusuru ve olayın meydana geliş şekli nazara alınarak sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından bu hususta bozma öneren tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.