13. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: A- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanıklardan ...'ın dosya dışı başka bir suçtan yakalandığında katılana ait eşyaları diğer sanıklarla çalarak hurdacılık yapan tanık ...'a diğer hurda eşyalarla birlikte 380,00 TL'ye sattıklarını beyan etmesi üzerine çalınan eşyalardan 85 adet üzüm sepetinin tanık ...'ın dükkanında bulunup katılana teslim edilerek kısmi iadenin sağlandığı, ancak eşyaları satın alan tanık ... hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 165. maddesinden işlem dahi yapılmadığına göre, iyiniyetli kabul edilmesi gereken satın alana ödediği paranın iade edilmesi halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabileceği, diğer sanık ...'ın ise; yakalandığında ve soruşturma aşamasındaki beyanlarında yüklenen suçu inkar ettiği, malların iadesine yönelik bir iradesinin ve pişmanlığının olmadığı, dolayısıyla her iki sanık yönünden aynı yasanın 168. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığının anlaşılması karşısında, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince; Sanığın yüklenen suçları işlediğine ilişkin diğer sanıkların suç atma niteliğinde kalan anlatımı dışında, hükümlülüğüne yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.04.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.