Esas No
E. 2012/18195
Karar No
K. 2014/4223
Karar Tarihi
Karar Sonucu
BOZULMASINA
Hukuk Alanı
Ceza Hukuku - Dolandırıcılık

15. Ceza Dairesi         2012/18195 E.  ,  2014/4223 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık
HÜKÜM: Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanık ...'in, 2022 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık maaşı alan annesi ...'in 9.11.2008 tarihinde ... Devlet Hastahanesinde vefat ettiği, ancak ölümü olayının hastahane yetkililerince Nüfus Müdürlüğüne bildirilmediği, akabinde sanık ...'in eşi olan temyiz dışı sanık ...'in yaş ve fizik özelikleri itibariyle kayınvalidesi İlhame'ye benzeyen diğer sanık ...'ı yanına alarak ...

PTT Müdürlüğüne gittiği, burada gişe görevlisine sanık ...'yi kayınvalidesi... gibi tanıtıp,..'e ait nüfus cüzdanını gösterdiği, daha sonra sanık ...'nin de PTT dekontları üzerine parmak basması sonucu 04.12.2008 ve 06.03.2009 tarihli toplam 540,55 TL yaşlılık maaşını çektikleri, bu şekilde sanıklar ... ve ...'nin hileli hareketler ile maaşları çekerek haksız menfaat temin etmek suretiyle kamu kurumunu zarara uğratıklarının iddia edildiği olayda,

1.Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; Sanığın yüklenen suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2.Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın aşamalarda değişmeyen ifadesinde, temyiz dışı sanık ...'in zor durumda olduğunu beyan etmesi üzerine birlikte ... PTT'sine giderek kendisinin parmak basması sonucu İlhame'ye ait maaşı çektiklerini belirtmesi ve dosya içinde bulunan teşhis tutanağı, tanık beyanı, hastahane kayıtları ve PTT dekontları içeriğine göre sanığın eyleminin sübuta erdiği gözetilmeden, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2014 oy birliği ile karar verildi.

Karar Etiketleri
BOZULMASINA YARGITAYKARARI CEZA Ceza Hukuku - Dolandırıcılık 5320 sayılı Kanun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu TCK md.158/1 K1412 md.321 K5320 md.8/1
© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.