1. Ceza Dairesi

2.Mağdur ...'i ve katılan ...'ı olası kastla yaralama suçundan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası (2 kez).

Sanık ... hakkında; maktul ... ile mağdurlar ... ve ...'ye yönelik eylemleri nedeniyle yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında; maktule yönelik haksız tahrik altında kasten öldürme, mağdurlara yönelik olası kastla yaralama suçlarından mahkumiyetlerine dair İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2012 tarih, 2011/437 esas ve 2012/113 karar sayılı hükmünün, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizleri üzerine, Dairemizin 03.10.2013 tarih, 2013/1957 esas ve 2013/5405 sayılı kararı ile "sanık hakkında öldürme suçunda haksız tahrik indirimi uygulanması ve ayrıca sanığın, olası kastla yaralama suçlarından ayrıca cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçesiyle bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece "sanığın, haksız tahrik altında kasten öldürme ve mağdurlara yönelik olası kastla yaralama suçlarından cezalandırılması gerektiği" gerekçesiyle hükümlerde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 5271 sayılı CMK’nun 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca yapılan incelemede,

Mahkemece sanığın, mağdurlara yönelik olası kastla yaralama suçlarından mahkumiyetine karar vermesi hukuka uygun bulunmuş ise de, Dairemizce verilen bozma kararında, sanık hakkında kasten öldürme suçunda haksız tahrik uygulanmaması ve olası kastla yaralama suçunda ise TCK.nun 86/1. maddesi gereğince en üst sınırdan ceza tayin edilmemesi gerektiğine ilişkin hususlar usul ve yasaya uygun olup, yerel mahkemenin direnme gerekçesi bu yönlerden yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.