1. Ceza Dairesi

a)Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK.nun 81, 35/2, 29, 53/1-2-3, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası,

b)Katılanlar ... ve ...'u yaralama suçlarından beraat.

2.Sanık ... hakkında;

a)Katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK.nun 81, 35/2, 29, 62, 53/1-2-3, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

b)Katılan ...'u kasten yaralama suçundan, TCK.nun 86/1, 86/1,3-e, 29, 62, 53/1-2-3, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası.

1.O yer Cumhuriyet Başsavcısı vekilinin 27.6.2014 havale tarihli süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği 02.07.2014 havale tarihli yazı ile temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ...’in, mağdur ...’a yönelik öldürmeye teşebbüse ilişkin mahkumiyet hükmü ve mağdurlara yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerinin vekalet ücreti ile sınırlı olarak sanık ...’in, mağdur ...’ye öldürmeye teşebbüs, mağdur ...’ya karşı yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümleri ile yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, mağdur ...’a yönelen kasten öldürmeye teşebbüs suçunun, sanık ...’in, mağdur ...’ye yönelen kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...’ya yönelen nitelikli kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde, düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, suç vasfına, haksız tahrikin derecesine, lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin sübuta, beraat kararı verilmesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ...'in mağdur ...'a, sanık ...'in mağdurlar ... ve Mustafa'ya yönelik eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;

Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'in mağdur ... ve Mustafa'ya yönelik eyleminden hükmolunan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 19.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.