17. Ceza Dairesi

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ya hükmün 30.01.2015 tarihinde cezaevinde tebliğ edildiği, tebliğin CMK 35/3. maddesine aykırı olduğu, buna rağmen sanığın süresi içinde 03.02.2015 tarihinde kararı temyiz ettiği için tebliğnamedeki red düşüncesi benimsenmemiş, yine sanık ...'a hükmün 10.02.2015 tarihinde cezaevinde tebliğ edildiği, 5271 sayılı CMK'nın 35/3 maddesine uygun şekilde kararın okunup anlatıldığına dair tebligat evrakının bulunmadığı, sadece okumak, almak suretiyle tebliğ ettiğine dair evrakın bulunduğu bu nedenle tebligatın geçerli olmadığı, sanık ...'ın 19.02.2015 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla mahkemenin 17.03.2015 tarihli ek kararının kaldırılması ile yapılan incelemede; I-Sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesine 06/12/2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile eklenen fıkra uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak reddine, dosyanın itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın, limon bahçesinde bağlı 1 adet keçi çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesine uyan nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının hatalı değerlendirilmesi ile aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından; her ne kadar hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alınmış ise de atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 Karar sayılı kararı ışığında, sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

III-Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...'na yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Müştekinin beyanına göre, sanıkların kasada bulunan 50,00 TL'yi çalmaları karşısında sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

2.T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.