13. Hukuk Dairesi

"İçtihat Metni"... vekili avukat ... ile .... aralarındaki dava hakkında Gaziantep 7.Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 11/09/2013 gün ve 2013/137-616 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu. K A R A R

Davacı, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak geç teslim nedeni ile 600,00 TL, doğalgaz tesisatının ayıplı olması sebebi ile 600,00 TL'nin tahsilini istemiş,bilirkişi incelemesi neticesinde geç teslim nedeni ile kira kaybının 1.632,00 TL, doğalgaz tesisatındaki ayıp nedeni ile 1.140 TL tazminat miktarı belirlenmiştir. Mahkemece,11.9.2013 tarihinde davacının geç teslim nedeniyle açmış olduğu davasının kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 600 TL'nin, doğalgaz tesisatının kriterlere uygun olmaması nedeniyle açmış olduğu davasının kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 600 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; davalı tarafından doğalgaz tesisatına yönelik hüküm nedeni ile karar temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nın 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL ye çıkarılmıştır. Anılan yasanın derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davalı tarafından temyiz edilen bölüm 1.140 TL olup karar tarihi itibariyle 1.820,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nın 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. 2014/519-34365 fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.