15. Ceza Dairesi

2.TCK'nın 204/1 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve sanığın 03/06/2016 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından, mahkemenin 13/06/2016 tarih ve 2016/555 değişik iş sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın sorgusunda bildirdiği adresine çıkarılan tebligatın, adreste tanınmadığından bahisle tebliğ edilememesi üzerine, MERNİS ortamında kayıtlı olan adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ işleminin yapılması gerekirken, aynı kanunun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, fikir ve eylem birliği içinde hareket ettiği ve haklarındaki mahkumiyet hükümleri kesinleşen ... ve ... ile birlikte internette gördükleri ilan üzerine şikayetçiye ait iş makinesinin satın alınması konusunda 35.000 TL bedel üzerinden anlaştıkları, iş makinesi karşılığında 30/12/2008 keşide tarihli 18.500 TL ve 30/11/2008 keşide tarihli 16.500 TL bedelli iki adet sahte olarak düzenlenmiş çek verdikleri, çeklerden16.500 TL bedelli olanın üzerinde imza olmaması nedeniyle şikayetçinin bu çeki geri verdiği, bunun üzerine sanık ...'ın aynı bedelli bono tanzim ederek şikayetçiye verdiği, böylelikle sahte çek vererek iş makinesini teslim aldıkları anlaşılmakla; eylemin TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık ve aynı kanunun 204/1. maddesinde yer alan resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, atılı suçları işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 13/07/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.