1. Ceza Dairesi

1.Mağdur ...’nin, 14.10.2014 günlü celsede davaya katılmak istemediğini beyan ederek, usulüne uygun şekilde katılan sıfatını almaması nedeniyle, hükmü temyize hakkı olmadığından temyiz talebinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2.Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ile sanığın olaydan birkaç gün önce katıldıkları bir düğünde aldıkları alkolün de etkisiyle kavga ettikleri, mağdurun sanığı darp ettiği, olay günü karşılaştıklarında bu nedenle tartışıp kavga etmeye başladıkları, sanığın mağduru bıçakla sol el, batın sağ üst ve sol üst kadran bölgelerinden ince bağırsak rüptürleri ile hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda,

a)Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

b)Mağdurun haksız tahrik oluşturan eylemlerinin niteliği dikkate alındığında, TCK'nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken 1/2 oranında indirim yapılması, Suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrike,

Cumhuriyet savcısının suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 16/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.